​

Mijn naam is Lou. Ik maak films en muziek — meestal een combinatie van die twee.

Mijn doel is om een eenzame ervaring te verheffen tot een gezamenlijke beleving van eenzaamheid, zodat die isolatie even vervliegt. Op de set en op het podium, omringd door ambitieuze en empathische makers, voel ik me als een vis in het water. Niets geeft me meer energie dan een collectief dat samen gruwelijk mooie en impactvolle beelden of klanken creëert.

​

In mijn werk zijn film en muziek onlosmakelijk verbonden. Soms is een compositie het startpunt van een video, de andere keer wordt een filmisch verhaal gedragen door mijn eigen songs. Een goed voorbeeld daarvan is mijn nieuwste project: de korte film Baby Majeur.

​

De oorsprong
Mijn liefde voor film begon op zesjarige leeftijd bij het zien van The Lion King. Op school was ik destijds niet gelukkig; ik was een (toen nog) niet-gediagnosticeerde ADD-er op een Montessori-school waar je alles zelf moest plannen — een rampzaligere combinatie bestaat er niet. Ik overleefde de dagen door te dagdromen over een klein tv’tje op mijn schooltafel waarop ik eindeloos films kon kijken.

​

Cut naar tien jaar oud.

Mijn vader kocht een van de eerste digitale consumentencamera’s: een Sony Hi8. Vanaf dat moment benutte ik elk vrij moment om fictiefilmpjes te maken. Zonder montagesoftware werkte ik ‘in-camera’: ik speelde de soundtrack af via een discman en editte door de tape terug te spoelen en over de bloopers heen te filmen. Het was houtje-touwtje, maar het leerde me de essentie van film.

​

Cut naar vijftien jaar oud.

School was nog steeds niet mijn plek, tot we onze lerares Engels smeekten om een film te maken in plaats van een presentatie. We maakten een moderne versie van Hans en Grietje. Ik schreef, regisseerde en editte tot diep in de nacht. Op dat moment wist ik: dit zit in mijn bloed. Niet vanwege het applaus van de populaire kinderen, maar vanwege de enorme intrinsieke drive om iets te creëren. De Latijnse vervoegingen ben ik vergeten, maar het plezier van die film blijft me altijd bij.

​

Cut naar vierentwintig jaar oud.

Ik studeerde af aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (KABK) met een interactieve film. Sindsdien is mijn pad een aaneenschakeling van creatie: ik schreef songs, schoot clips, regisseerde een opera en woonde in een favela in Rio de Janeiro voor een documentaire over favela funk.

​

Cut naar nu.

Alles komt nu samen. Ik heb net de laatste hand gelegd aan mijn album over moederschap, Baby Majeur (luister hier), en de gelijknamige fictiefilm is bijna klaar voor de wereld.

 

Daarnaast zet ik mijn 10+ jaar ervaring als film-, theater- en muziekdocent om in iets nieuws: ik lanceer binnenkort een platform voor kunsteducatie om mijn kennis op een toegankelijke manier te delen met de volgende generatie makers.

​

Applaus voor jou als je dit hele verhaal hebt gelezen. Neem vooral contact op als je voelt dat we iets voor elkaar kunnen betekenen.

​

See you on set!

​

Liefs, Lou